A Wrinkle in Time został opublikowany 55 lat temu i dostaje pełny film-leczenie w tym miesiącu . W tym repost z 2012 Janie zastanawia się, jak dobrze się trzyma.

Madeline L ’ Engle była mało znaną powieściopisarką i matką trójki dzieci, kiedy wraz z mężem aktorem, Hugh Franklinem, postanowiła przenieść się ze wsi Connecticut z powrotem do Nowego Jorku, aby mógł ponownie rozpocząć karierę aktorską. Przed przeprowadzką, wiosną 1959 roku, rodzina odbyła dziesięciotygodniową wyprawę na kemping, podczas której dostała zarodek pomysłu na powieść: „nagle w moim umyśle przyszły imiona, Pani Whatsitt. Pani Who. Mrs Which.”Ukończona w 1960 r. powieść została odrzucona przez co najmniej 26 wydawców, ponieważ była zbyt różna—i ponieważ, jak później zauważyła Pani L’ Engle, „zajmuje się jawnie problemem zła, a dla dzieci była zbyt trudna . . .”Wreszcie, gość na przyjęciu herbacianym przypadkiem znał jednego z założycieli Farrar, Strausa i Giroux i zaaranżował spotkanie. Johnowi Farrarowi spodobał się rękopis, który został opublikowany w styczniu 1962 roku jako zmarszczka w czasie.

powieść zdobyła renomę Madeline L 'Engle, ma ponad 10 milionów egzemplarzy w samych Stanach Zjednoczonych, zdobyła dziesiątki prestiżowych nagród, w tym Medal Newbery’ ego, i zainspirowała co najmniej dwa pokolenia pisarzy dziecięcych do stworzenia własnych, oszałamiających powieści. Łączy science fiction i fantasy, religię i filozofię i nie przemawia do czytelników. Czy może zostać opublikowany dzisiaj, jest wątpliwe, ale to nie powstrzymuje wydawców, blogerów i bibliotek przed zrobieniem wielkiej sprawy z 50.rocznicy. Nowa strona internetowa autora jest stale aktualizowana o wiadomości z wydarzeń; Tor Press (znana z science fiction) rozpoczęła „ponowne czytanie Madeline L 'Engle” najważniejszych dzieł autora, strona na Facebooku gromadzi fanów i posty na ścianach; twarda oprawa, miękka i wersja elektroniczna rocznicowe edycje spadają z prasy, a także powieść graficzna zaplanowana na kwiecień. Wydarzenie, które odbędzie się 11 lutego w Symphony Space w Nowym Jorku, obejmie wydawców i znanych autorów dziecięcych, będzie transmitowane na żywo do księgarni i dostępne do pobrania w marcu.

Zmarszczka w czasie to jedyne w swoim rodzaju zjawisko wydawnicze, które trudno sklasyfikować. Mówiąc krótko o fabule: Meg Murry jest najstarszym dzieckiem dwóch genialnych fizyków, którzy pracowali nad niektórymi implikacjami fizyki kwantowej, kiedy Pan Murry zniknął. Kiedy młodszy brat Meg, Charles Wallace, zaprzyjaźnia się z dwiema tajemniczymi staruszkami, Panią Whatsit i Panią Who, dzieci szybko dowiadują się, że panie są czymś więcej niż się wydają. Trzecia obecność, Pani Which, potwierdza to wrażenie. W rzeczywistości te trzy są istotami anielskimi, które używają” tesseraktu”, manipulacji czasem i przestrzenią, aby przetransportować Meg, Charlesa Wallace 'a i ich nowego przyjaciela Calvina O 'Keefe’ a do innych światów poza naszym Układem Słonecznym. Na planecie Camazotz, sztywnym, jednolitym społeczeństwie rządzonym przez jeden mózg o nazwie it, odnajdują Mr. Murry 'ego i ratuje go, ale po stracie Charlesa Wallace’ a, który ulega jego mocy kontroli umysłu. Meg musi wrócić i uwolnić brata, używając broni, której mocy nie podejrzewała.

kształt opowieści jest klasyczny dobro vs Zło, powtarzane wiele razy przed i od (Star Wars, Harry Potter, The Dark is Rising, itp.). Pierwsza trzecia jest genialna, tworząc charakter, napięcie i sytuację niemal jednocześnie, z wielką gospodarką i ruchem. Podoba mi się sposób, w jaki dobro jest zakorzenione w codzienności: „piec mruczał jak wielkie, senne zwierzę; światła świeciły stałym blaskiem; na zewnątrz, w ciemności, wiatr wciąż bił dom, ale wściekła moc, która przestraszyła Meg, gdy była sama na strychu, została stłumiona przez znajomą wygodę w kuchni.”

środkowa trzecia przenosi nas do innych światów i ujawnia, czym będzie centralny konflikt, i tam narracja zaczyna się wykręcać. Jeśli chodzi o fabułę, to jest trochę za dużo ekspozycji. Ponieważ tak wiele trzeba wyjaśnić, nie jestem pewien, jak można rozwiązać problem, ale to waży na działce. Ostatnia trzecia jest o wiele mniej udana niż pierwsza. Konfrontacja dzieci z głównym koordynatorem Camazotz i późniejsze zmagania Meg z nią same w sobie mają szkicowe odczucia, jakby narysowane na storyboardzie i nigdy nie wyostrzone. Fleshing out zrobiłby znacznie dłuższą książkę, ale tematy zmarszczek w czasie wydają się zbyt duże na 250 stron na okładkę. Mogą być poruszane w czterech sequelach (zbyt dawno je czytałem, więc nie pamiętam), ale większość czytelników nie przejdzie do sequeli.

co do tematu, myślę, że historia działa lepiej filozoficznie niż teologicznie. Nie jest to powieść chrześcijańska, mimo że wykorzystuje pewne chrześcijańskie cechy i postacie, i Sławnie zawiera fragmenty prosto z Biblii:Rzymian 8: 28, II Kor. 16: 18, I Kor. 1: 25 i Jana 1: 5, między innymi. Trwająca walka między dobrem a złem jest przedstawiana tak, jakby była dualistyczna, z dwiema stronami mniej lub bardziej równymi: zło czyni postępy, dobro odpycha; światło świeci w ciemności, ale czy ciemność kiedykolwiek zostanie ostatecznie przezwyciężona? Pani Whatsit była kiedyś gwiazdą, która uległa samozniszczeniu, aby pokonać mroczną rzecz w innej części wszechświata. Teraz musi zadowolić się życiem jako anioł-które przyjmuje z dobrą łaską, mimo że ” tak bardzo kochałam być gwiazdą!”Jezus, w dobrze znanym fragmencie, jest wymieniony jako jeden z wielu „bojowników” przeciwko złu, kohorty, która obejmuje Leonarda, Buddę, Beethovena i Einsteina. Sama autorka wierzyła, że Jezus jest czymś więcej, ale w wywiadzie dla Forum Mars Hill powiedziała: „nie piszę dla chrześcijańskiej publiczności. Dobra wiadomość jest taka, że powinieneś ją rozpowszechniać, a nie trzymać dla tych, którzy już ją mają.”

ale czytelnicy zmarszczek w czasie otrzymają nowinę, która nie jest Ewangelią—i która na dłuższą metę nie jest wcale taka dobra. Jeśli utożsamiają się z głównymi bohaterami, mogą ulec pokusie umieszczenia się w szeregach bojowników przeciwko złu (lub przynajmniej ich pragnień), którzy mogą wznieść się ponad przymusowe banały ich wieku, w przeciwieństwie do konformistycznych dupków Camazotza. Szczep duchowego elitaryzmu wieje przez historie tego typu, szczep, który jest nie tylko brzydki, ale i niebezpieczny. Ponieważ sami w sobie nie jesteśmy w stanie walczyć. Nasz Pan odniósł dla nas zwycięstwo. Wstajemy z jego grobu i walczymy mocą Ducha Świętego. Meg natomiast znajduje w sobie broń do walki z nią: moc miłości. Miłość jest potężna, ale ludzka miłość jest niestety zagrożona i może zaszkodzić tak bardzo, jak pomaga.

nic z tego nie znaczy, że zmarszczka w czasie nie jest warta przeczytania—jest. Warto również o tym mówić, zwłaszcza w odniesieniu do tego, gdzie historia się powiedzie, a gdzie nie, i jakie wrażenie pozostawia. Fikcja nie ma na celu udzielania odpowiedzi, ale stawiania pytań i malowania obrazów rzeczywistości, o ile ją rozumiemy. I, jak mówi pani Murry ,” nie rozumiem tego tak samo jak ty, ale nauczyłem się jednej rzeczy, że nie musisz rozumieć rzeczy, aby one były.”

Zgadzam się? Nie zgadzasz się? 115 000 fanów na Facebooku oczywiście nie zgadza się z moją ogólną krytyką – co o tym sądzicie?

zmarszczka w czasie była wyróżniony tytuł w naszym 2014 Summer Reading Challenge. Oto przemyślenia Megan i kilka świetnych pytań do dyskusji!

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.