model 3D cząsteczki nitrogliceryny, składnika wybuchowego dynamitu

dynamit jest pierwszym bezpiecznym materiałem wybuchowym, silniejszym od czarnego prochu. Opiera się na wybuchowym potencjale nitrogliceryny, z ziemią okrzemkową (Kieselguhr) jako adsorbentem. Dynamit jest uważany za” wysoki materiał wybuchowy”, co oznacza, że detonuje, a nie deflagruje. Został wynaleziony przez szwedzkiego chemika i inżyniera Alfreda Nobla w 1866 roku w Krümmel (Hamburg, Niemcy) i opatentowany w 1867 roku.

etymologia i historia

słowo dynamit pochodzi od greckiego słowa δυναμις (dunamis), oznaczającego władzę, oraz greckiego przyrostka-ιτης (- itēs).

Nobel opatentował swój wynalazek w październiku 1867 roku. Początkowo sprzedawał dynamit jako „Nobel’ s Blasting Powder.”Po jego wprowadzeniu dynamit szybko zyskał popularność jako bezpieczna alternatywa dla prochu strzelniczego i nitrogliceryny. Nobel ściśle kontrolował patent i nielicencjonowane powielacze zostały szybko zamknięte. Chociaż kilka USA biznesmeni obejśli patent, używając nieco innej formuły, dynamit przyniósł Noblowi wielkie bogactwo, które wykorzystał do zdobycia nagrody Nobla. Po uświadomieniu sobie potencjalnych zastosowań militarnych, Nobel ufundował nagrodę jako sposób na promowanie pokoju i nauki z korzyścią dla ludzkości.

przez kilkadziesiąt lat od lat 40. największym producentem dynamitu na świecie była Republika Południowej Afryki, gdzie De Beers założył w 1902 roku fabrykę w Somerset West. Fabryka materiałów wybuchowych była później zarządzana przez AECI (African Explosives and Chemical Industries). Popyt na produkt pochodził głównie z rozległych kopalń złota w kraju, skupionych na Witwatersrand. Fabryka w Somerset West została uruchomiona w 1903 roku i do 1907 roku produkowała już 340 000 skrzyń (ważących 50 funtów każda) rocznie. Konkurencyjna fabryka w Modderfontein produkowała kolejne 200 000 skrzynek rocznie.

jedną z wad dynamitu było to, że był niebezpieczny w produkcji. W latach 60.w fabryce Somerset West miały miejsce dwie potężne eksplozje, w wyniku których zginęło kilku pracowników. Jednak straty życia były ograniczone przez modułową konstrukcję fabryki oraz prace ziemne i plantacje drzew, które skierowały wybuchy w górę. Po 1985 roku produkcja dynamitu w fabryce została wycofana.

w Stanach Zjednoczonych dynamit był produkowany przez korporację DuPont w latach 90. XX wieku. ostatecznie został przyćmiony przez Materiały wybuchowe „water gel”, które są bezpieczniejsze w obsłudze.

skład chemiczny i właściwości

schemat 2D cząsteczki nitrogliceryny.

dynamit składa się z trzech części nitrogliceryny, jednej części ziemi okrzemkowej i niewielkiej domieszki węglanu sodu. Ta mieszanina jest formowana w krótkie patyczki i owinięta w papier. Każdy kij ma często 20 centymetrów (około ośmiu cali) długości i 2,5 centymetra (jeden cal) średnicy, ale istnieją również inne rozmiary.

nitrogliceryna sama w sobie jest bardzo silnym materiałem wybuchowym. W czystej postaci jest wrażliwy na wstrząsy, to znaczy szok fizyczny może spowodować wybuch. Z czasem ulega degradacji do jeszcze bardziej niestabilnych form. W związku z tym jest wysoce niebezpieczny w transporcie lub użyciu w czystej postaci. Jednak po wchłonięciu do ziemi okrzemkowej nitrogliceryna jest mniej wrażliwa na wstrząsy.

z czasem kij dynamitu „płacze „lub” poci ” swoją nitroglicerynę, która może następnie gromadzić się w dolnej części pudełka lub Schowka, a kryształy utworzą się na zewnątrz kija. Stwarza to bardzo niebezpieczną sytuację. Chociaż możliwość wybuchu bez nasadki wybuchowej jest minimalna, nie należy obchodzić się ze starym dynamitem. Należy niezwłocznie zwrócić się o pomoc wykwalifikowaną.

urządzenie gruntujące służy do inicjowania eksplozji dynamitu. Komora wewnątrz skorupy zawiera materiał wybuchowy, który jest bardziej wrażliwy niż dynamit, który ma zostać zdetonowany. W jednostkach podkładowych znajdują się również przejścia otwarte na obu końcach skorupy do odbioru i przechowywania elektrycznej nasadki do śrutowania.

zastosowania

główne zastosowania dynamitu były w budownictwie, górnictwie i rozbiórce. Jednak nowsze Materiały wybuchowe i techniki zastąpiły dynamit w wielu zastosowaniach. Dynamit jest nadal używany głównie jako ładunek Denny lub w podwodnym śrutowaniu. Dynamit był używany w konfliktach zbrojnych i sabotażu kryminalnym, głównie do niszczenia mostów i innych sposobów poruszania się, do spowolnienia postępów dostaw lub wojsk wroga.

dynamit w kulturze popularnej

znany cienki czerwonawy cylinder, wyposażony w bezpiecznik lub nasadkę wybuchową, jest rekwizytem z filmu stockowego. W komediach i kreskówkach dynamit Zwykle eksploduje, czego jedynym efektem jest zaczerniona twarz i dzikie włosy. W dramatach zbliżająca się eksplozja zapalonych paczek dynamitu zapewnia filmowe napięcie. W filmach akcji dynamit jest często używany jako broń. Ponadto dynamit można znaleźć w wielu grach komputerowych w stylu kreskówek i jest zwykle bardzo potężny w przeciwieństwie do innych broni w konkretnej grze.

dynamit jako metafora

termin dynamit może być również używany w sensie metaforycznym. Na przykład można opisać kontrowersyjny (i być może skandaliczny) problem publiczny jako polityczny dynamit, lub ekscytującą grę jako grę dynamit.

powiązane tematy

  • materiał wybuchowy
  • TNT

patenty

  • U. S. Patent 0078317 (PDF), Ulepszony związek wybuchowy
  • U. S. Patent 3931763 (PDF), urządzenie do gruntowania wybuchowego

uwagi

  1. The Chemical and Allied Industries ’ Association Historical Overview of the South African Chemical Industry: 1896-2002. 09.05.2007.
  2. AECI History 1980s. Retrieved May 9, 2007.
  3. 09.05.2007.
  • Akhavan, J. The Chemistry of Explosives, 2nd ed. Cambridge, UK: The Royal Society of Chemistry, 2004. ISBN 0854046402
  • Cooper, Paul W., and Stanley R. Kurowski. Wprowadzenie do Technologii Materiałów Wybuchowych. 1996: Wiley-VCH ISBN 047118635x
  • Cooper, Paul W. 1996: Wiley-VCH ISBN 0471186368
  • Meyer, Rudolf, Josef Kohler i Axel Homburg. Materiały wybuchowe, 5. Rev.ed. [2002-02-02 12: 12] ISBN 3527302670

kredyty

New World Encyclopedia autorzy i redaktorzy przepisali i uzupełnili artykuł Wikipedii zgodnie ze standardami New World Encyclopedia. Ten artykuł jest zgodny z warunkami licencji Creative Commons CC-BY-sa 3.0 (CC-BY-sa), która może być używana i rozpowszechniana z odpowiednim przypisaniem. Uznanie należy się na warunkach niniejszej licencji, które mogą odnosić się zarówno do autorów encyklopedii nowego świata, jak i do bezinteresownych wolontariuszy Fundacji Wikimedia. Aby zacytować ten artykuł, Kliknij tutaj, aby wyświetlić listę akceptowalnych formatów cytowania.Historia wcześniejszych wypowiedzi wikipedystów jest dostępna dla badaczy tutaj:

  • Historia dynamitu

historia tego artykułu od czasu jego zaimportowania do Encyklopedii Nowego Świata:

  • Historia „dynamitu”

Uwaga: Niektóre ograniczenia mogą mieć zastosowanie do korzystania z poszczególnych obrazów, które są oddzielnie licencjonowane.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.